گرچه از هر ماتمی خیزد غمی
فرق دارد ماتمی با ماتمی
یاسی
سکوت تنهایی ام را تو بشکن:
با زمزمه هایت ،با ترانه هایت
یاسی
تو را با دیگری دیدم که گرم گفتگو بودی با او آهسته می رفتی سرو پا محو او بودی
صدایت کردم و برمن چه بیگانه نگه کردی بشکستی عهد دیرین را
گنه کردی گناهت را نمی بخشم
همین شد آن وفایی را که می گفتی همین شد آن صفایی را که می گفتی
چه شبها را به یاد تو سحر کردم چه عمری را که بیهوده به پای تو هدر کردم
گنه کردی گناهت را نمی بخشم
یاسی
آری آغاز دوست داشتن است
گر چه پایان راه ناپیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
یاسی
پروردگارا مي داني كه خسته ام و تشنه. خسته از تكرار روز مرگي هاي
ملال آور و تشنه ي دميدن به سرچشمه ي جوشان حقيقت.تشنه اي كه سالها در تنهايي قطره اي آب در بيابان سوزان دنيا دويد و جز سراب چيزي نديد .تشنه اي كه تو امشب به سوي خود خوانديش پس با لب خشكيده از درگاهت بيرونش مران و از جام عشقت جرعه اي به او بنو شان.
مهربانا! بگذار تا روح خسته و ناآرامم در ساحل درياي مهر تو آرام شود.بگذار تا چشمان گنهكار بي فروغم ز وسعت نوراني رحمانيت تو سوئي بگيرد و بگذار تا پاهاي خسته از رفتنها و نرسيدنهاي ما در سايه رحم و عطوفت تو بياسايند.
محبوب ما،آفريدگار ما،اي از همه مهربانتر با ما،دوست دارم با تو باشم،با تو بگويم و از تو بخواهم.مي خواهم عاشق تو باشم و قلبم را از عطر عشق تو لبريز كنم.پس بگذار تا در عطش عشقت بسوزم،نه در حسرت عاشق بودن.
اي خداي بزرگ آن قدز به ما عظمت روح و تقوا عطا كن كه همه وجود خود را با عشق و رغبت قرباني حق كنيم.
خدايا آن چنان تار و پود وجود من را به عشق خود عجين كن كه در وجودت محو شوم.خدايا مرا از گرداب خود خواهي و از گرد باد هوا و هوس نجات ده و به من قدرت ايثار عطا كن.خدايا در اين لحظات سخت امتحان ،نور ايمان را بر قلب من بتابان و من را از لغزش ، نگاه دار.خدايا مرا قدرت ده كه طاغوت خود پرستي را به زير پا افكنم و حق و حقيقت را فداي منفعتهاي شخصي نكنم.
الهي تو دوست مي داري كه من تو را دوست دارم با آنكه بي نيازي از من پس من چگونه دوست ندارم كه تو مرا دوست داري با اين همه احتياج كه به تو دارم.الهي من غريبم وذكر تو غريب و من با ذكر تو الف گرفته ام، زيرا غريب با غريب الف گيرد.
الهي،شيرين ترين عطاها در دل من رجاي تو خداوند است و خوش ترين سخنها بر زبان اين گنهكار، ثناي توست ودوست ترين وقتها بر اين بنده مسكين گنهكار ديدار توست.
الهي، مرا عمل بهشت نيست وطاقت دوزخ ندارم اكنون كار به فضل تو افتاد.
الهي اگر فردا گويند چه آوردي به گويم:خداوندا از زندان، موي باليده و جامه ي كثيف و عالمي اندوه و خجالت توان آورد.
مرا بشوي و خلعت فرست و مپرس.
خوشا پركشيدن خوشا رهايي
خوشا اگر نه رها زيستن،مردن به رهايي
آه اين پرنده
در اين قفس تنگ
نمي خواند
یاسی
|
دلم گرفته است
یاسی |
خورشید داشت طلوع می کرد و عده ای مشتاق به دیدن تولد او از دل کوهها و آسمان و دریا بودند.تولدی که باعث می شد هر کس جان بگیرد و هر عشقی زندگی یابد.
چشمها خیره بود و دلها منتظر،پاها استوار.اما دستها ملتمسانه رو به درگاه خدا و بارانی جز اشک در دیدگان مردم نبود.خلق مدهوش و آرام بودند وعده ای بی قرار در بند و اسیر.چرا این گروه در غل و زنجیرند.مگر چه گناهی جز عشق داشتند؟؟!!
بله سرنوشت هر کسی که دل به دلبری داد و اشک برای بازگشت یار ریخت، جز اسارت و مرگ چیز دیگری نیست و حالا همه می دانند هیچ گناهی بزرگتر از عشق و دلبری نیست که دل را دلبر می کند و زندگی را مرگ و هلاکت.
ناگهان خورشید رنگ طلایی و نورانی خود را از دست داد وآن رنگ شاد و دلنشین ، به سرخی گرایید و حال خورشید رنگ سرخ خود رابر پیشه آسمان و کمین گاه دریاها و سنگهای بلورین کوهها پهن کرده است و حالا در تاریکی به سوی گورستان عشق که خورشید رنگ سرخ خود را بر گورهای آن می تاباند پیش می رود و یکی یکی در گورهای تاریک جان می سپارد.خورشید ، نور خود را بر قبرها می تاباند و جسم مردگان عشق را که تا آن لحظه اسیر عشق و دلباخته معشوق بودند به خاکستر تبدیل می کند و گورها آتش می گیرند و همه چیز را از بین می برند.
سوختن تمام می شود و دود سرد و خاموش از سر گورها بلند می شود.چشمان حاضران حیران شده و به سوی گورها نگاشته شد.
چیست؟این چیست که این همه در دل مردم نگرانی و حتی تعجب راه داده است؟
بله این قلب هاست.قلب مردگان عاشق باقی مانده است،اما پیر و فرسوده و رنج دیده بود.این قلبها و تنها چیزی که بر روی تمام قلبها حک شده بود،این عبارت بود:
همیشه در قلب منیاشک از چشمان مردم جاری شدو بر گونه های آنها غلتید و دردی قلبهای آنها را فشردو صدای غمگینی گوشهایشان را کر کردو عشقی زبانهایشان را در بند کشید و لال کردو تازه فهمیدند که عشق و عاشقی سخت و دشوار است.اما قلبهای آنان جاودان باقی ماند،حتی آخرین لحظه جان و تا آخرین قطره خون و حتی در گور.
آسمان دلش گرفت و شروع به باریدن کرد.گویی به مردم هم درد است.چندین ساعت گذشت تا باران بند آمد و شب به روز گراییدومردم یکی یکی پخش شدندواز یکدیگر جدا شدند تا مبادا به بیماری مردگان دچار شوند. چرا که از مرگ وحشت داشتند،اما از آینده غافل بودند.آینده ای که موجب جدایی آنها از یکدیگر می شد و یا آینده ای که آنها را مثل مردگان همیشه زنده در گور می کرد.
تقدیم به ...
یاسی
روز اول كه با چشماني پر از پرسش به من نگاه كردي و لبخند زدي،
از همان روز اول ناخودآگاه سنگيني بار مسافري را بر قلبم احساس كردم و از آن موقع بود كه
سيتي زن قلب من شدي.
روزها گذشت و هر روز عشق من وتو پر چرب و چيلي تر شد و دلهاي ما به يكديگر چسبيد.
درياي محبت تو آنچنان قدرتي داشت كه هيچ سدي با وجود انگشت پترسدر آن ،ياراي مقاومت
نداشت واين چنين بود كه با هم بودن را تجربه كرديم.
چه روزهايي كه در سرما كت مي پوشيديم و با روشنايي كم سوي چراغ نفتي،چي توز و پشمك مي خورديم
ودل به صداي نسترن مي داديم.
آه چقدر لحظات با هم بودن زود مي گذرد.
ولي شادي ياد چنين روزهايي ديرينگي و پايندگي سن پدر بزرگ را دارد.
یاسی
نا گهان از اعماق بی کران آسمانها سرودی دلپذیر و
جادویی به گوشم رسید
با آوازهای دل انگیز٬مرا به پیش فرشتگان می خواندند و
من
سوار بر بالهای رنگین و رویایی خیال به سوی کهکشان
های دور دست٬
ستارگان فروزان که چون کرمهای شب تاب
به سینه نرم آسمان می لغزیدند٬پر کشیدم....
یکپارچه شور
و دریایی از احساس بودم.
پای بر سر ابرها می ساییدم
و از کوهای بلند و آبیگون٬
دل ستاره ها را نشانه می گرفتم.
از دور دست نغمه ها و سرودهایی به زیبایی و شکوه
زندگی خدا بر می خواست
تو گویی در پهنه آسمان و بر سینه سرد ستارگان٬
فرشتگان مقرب خدا بزمی آراسته بودند.
و من در آن بزم آسمانی تو را یافتم
با تاجی از الماس بر سر
و گردن بندی از ستارگان بر سینه
و فر شتگان آواز مرا که در گنبد نیلی رنگ آسمان پیچیده
بود شنیدند که میگفتم:
تو را دوست دارم
گفته بودي عشق را معنا کنم *** سر عشق , عاشقي افشاکنم؟
ازخسي کاري عبث را خواستي *** رحم بر اين ناتوان کي خواستي؟
عشق را معنا نمودن مشکل است *** شرح اين عنوان نمودن مشکل است
عشق يعني صبر ايوبي مثال *** عشق يعني هجردر عين وصال
عشق يعني رقص در بستان نار *** عزلتي ازغير با حق در کنار
عشق يعني باخدادرکوه طور *** انتظاراحمدي درغارنور
عشق يعني چاه ونخلستان وشب *** عشق يعني کوله ونان و رطب
عشق يعني درسماع خاک وخون *** تاجنان رفتن زسرحد جنون
عشق يعني مرگ در عين حيات *** دشمني با آب در شط فرات
عشق يعني ساختن با سوختن *** عشق يعني لب به دندان دوختن
عشق يعني در جهان رسوا شدن *** گم شدن از خود سپس پيداشدن
عشق يعني بند بي بندي زدن *** از خودي رستن زهر قيدي زدن
عشق يعني هو و جز او هيچ نيست
غير او دنيا سرابي بيش نيست
ما واقعا تا چيزي رو از دست نديم قدرش رو نمي دونيم ولي در عين حال تا وقتي كه چيزي رو دوباره به دست نياريم نمي دونيم چي رو از دست داديم . یاسی
انگار همین دیروز بود که برای سرنوشت اینده مان دعا می کردیم.
اری لحظات به سرعت می گذرد اما سعی کنیم در این ایام به یاد هم باشیم.
به یاد اونای که زیرخروارها خاک هستن.
و به یاد....
یاسی
تو بی آنکه به فکر غربت چشمان من باشی
نمی دانم کجا٬تا کی٬برای چه
ولی رفتی؟!!!
یاسی
جایی که در آ ن دل را تسکین و قلب را آرام سازم.
شاید آ نجا خانه آرامشم باشد.
اما نمی دانم چرا به نظرم هیچ جا ایمن نبود.
خانه ها را یکی یکی در زدم به امید پیدا کردن آسایش.
هر جا در زدم چیزی جز ریا٬دروغ٬حسادت٬نامردی ندیدم.
شاید هم از نظر من اینگونه بود.
گاهی خانه ای شلوغ بود اما در آن بوی تنهایی میآمد.
ماندن برام سخت بودو چاره ای جز فرار نداشتم.
و هنوز به دنبال آن خانه می گردم.
شاید پیدا شودو شاید هم....
از دیاران که سفر کردم و رفتم بی تو
از دیاران که گذر کردم و رفتم بی تو
با تو می رفتم تنها٬تنها
و صبوری مرا
کوه تحسین میکرد
یاسی
آری فردا با وداع همه چیز به پایان خواهد رسید. اما یاد لبخند شیرین تو ومحبت دستان تو تا ابد در قلب ما جای خواهد داشت.
تقدیم به کسی که با رفتنش داغ سنگینی بردلهایمان گذاشت.او رفت اما در قلبهایمان خواهد ماند تا ابد.
دوستت داریم تا.......................
|
دوست بزرگ بود و از اهالي امروز بود و با تمام افق هاي باز نسبت داشت و لحن آب و زمين را چه خوب مي فهميد صداش به شكل حزن پريشان واقعيت بود و پلك هاش مسير نبض عناصر را به ما نشان داد و دست هاش هواي صاف سخاوت را ورق زد و مهرباني را به سمت ما كوچاند به شكل خلوت خود بود و عاشقانه ترين انحناي وقت خودش را براي آينه تفسير كرد و او به شيوه باران پر از طراوت تكرار بود و او به سبك درخت ميان عافيت نور منتشر مي شد هميشه كودكي باد را صدا مي كرد هميشه رشته صحبت را به چفت آب گره مي زد براي ما، يك شب سجود سبز محبت را چنان صريح ادا كرد كه ما به عاطفه سطح خاك دست كشيديم و مثل لهجه يك سطل آب تازه شديم و ابرها ديديم كه با چقدر سبد براي چيدن يك خوشه بشارت رفت ولي نشد كه روبروي وضوح كبوتران بنشيند و رفت تا لب هيچ و پشت حوصله نورها دراز كشيد و هيچ فكر نكرد كه ما ميان پريشاني تلفظ درها براي خوردن يك سيب چقدر تنها مانديم سهراب سپهري | |
خدايا ! مرا وسيله اي براي صلح و آرامش قرار ده. الهي ! توفيقم ده كه بيش از طلب همدردي ، همدردي
كنم . بيش از آنكه مرا بفهمند ، ديگران را درك كنم . پيش از آنكه مرا دوست بدارند ، دوست بدارم.
یاسی
شبی خوشست بدین قصه اش دراز کنید
حضورخلوت انس است ودوستان جمعند
وان یکاد بخوانید و در فراز کنید
رباب و چنگ ببانگ بلند میگویند
که گوش وهوش به پیغام اهل راز کنید
بجان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کار ساز کنید
میان عاشق و معشوق فرق بسیارست
چو یار ناز نماید شما نیاز کنید
نخست مو عظه پیر صحبت این حرفست
که از مصاحب ناجنس احتراز کنید
هر آنکسی که دراین حلقه نیست زنده بعشق
برو نمرده بفتوی من نماز کنید
وگر طلب کند انعامی از شما حافظ
حوالتش بلب یار دلنواز کنید
دوست داشتم شروع سال نو خود را با فالی از حافظ شروع کنم.
امیدوارم این سال برای همه خوب باشه.
به امید پیروزی برای همه دوستان .
یاسی
|
عشق و ازدواج شاگردي از استادش پرسيد: عشق چست؟ استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياوراما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني استاد گفت: عشق يعني همين شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟ استاد به سخن آمد كه:به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت. استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت:به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم استاد باز گفت:ازدواج هم يعني همين |
این شعر را در ادامه نوشته سایه عزیزم نوشتم.
بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
یاسی
ساعت ۲۱و۵۵دقیقه و۳۵ ثانیه دوشنبه ۲۹ اسفند۱۳۸۴
یا مقلب القلوب والابصار
یا مدبر اللیل والنهار
یا محول الحول والاحوال
حول حالنا الی احسن الحال
سال نو مبارک.
امیدوارم سالی خوب وخوش برای همه باشه.
لحظه تحویل سال برای همه دعا کنیم.
یاسی
دلم می خواست یک شب در عرش
مهمان خدا باشم
تا ببینم سفره رنگین او از سفره رنگین ما
رنگین تر است
تا ببینم او عدالت گستر است
یا که او هم با فریب بنده اش نان خدایی می خورد
یاسی
